Przejdź do głównej treści

Witaj na stronie internetowej
Parafii Rzymskokatolickiej pw. Świętego Ducha w Łowiczu

OGŁOSZENIA PARAFIALNE


1 lutego 2026 - IV NIEDZIELA ZWYKŁA
  1. W dniu jutrzejszym – 2 lutego – przypada święto Ofiarowania Pańskiego.
    • Jest to również Dzień Życia Konsekrowanego. Modlitwą ogarniamy wszystkie siostry zakonne, a do puszek będą zbierane ofiary na potrzeby zakonów klauzurowych w naszej diecezji.
    • Dodatkowa Msza św. o godz. 10.00 i na każdej obrzęd błogosławieństwa świec.
    • Tego dnia nie będzie czynna kancelaria parafialna.
    • Członków Rodziny Misyjnej (w ramach lutowego spotkania formacyjnego) zapraszamy do Bazyliki Katedralnej na godz. 12.00, gdzie odbędzie się uroczysta Eucharystia z udziałem osób konsekrowanych z naszej diecezji.
    • Po wieczornej Eucharystii mityng otwarty Grupy AA w budynku parafialnym.
  2. We czwartek – I-wszy miesiąca (5 lutego):
    • Ks. Proboszcz uda się z posługą sakramentalna do swoich chorych.
    • O godz. 16.30 Msza św. upraszająca dar powołań oraz dar świętości dla powołanych.
  3. W piątek – I-wszy miesiąca:
    • Spowiedź rano podczas Mszy św. i wieczorem od 16.00 do 16.30.
    • O godz. 15.00 nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego.
    • Dodatkowa Eucharystia o godz. 16.30.
  4. W sobotę – I-wszą miesiąca – o godz. 17.00 nabożeństwo ku czci Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.
  5. Zakończyliśmy wizytę duszpasterską.
    • Dziękujemy tym wszystkim, którzy spotkali się z nami na wspólnej modlitwie oraz okazali życzliwość i serce.
    • Kogo nie było w domu podczas kolędy z różnych przyczyn i pragnie błogosławieństwa rodziny oraz domu, prosimy o zgłaszanie w tym tygodniu w celu umówienia wizyty.
    • Kancelaria w środę będzie już czynna wieczorem: 16.00 – 17.30.
  6. Zmarli w minionym tygodniu:
    • Śp. Edward Wróbel, l. 75, Jastrzębia
    • Śp. Zofia Kurkowska, l. 84, Łowicz
    • Śp. Alicja Sekuła, l. 79, Łowicz

INFORMACJE


Wystawienie Najświętszego Sakramentu

Codziennie w kaplicy
Matki Boskiej Częstochowskiej

w godz. od 830 do 1800

Możliwość adoracji z kruchty kościoła.


Godziny urzędowania kancelarii  parafialnej *

Poniedziałek 830 - 1000
Wtorek nieczynna
Środa 1600 - 1730
Czwartek nieczynna
Piątek 830 - 1000 **

* godziny kancelarii mogą ulec zmianie - patrz "ogłoszenia parafialne"

** W okresie wakacyjnym kancelaria parafialna w piątki czynna wyłącznie w godzinach 1830 - 2000

W sprawach wyjazdu do chorych oraz pogrzebowych prosimy o kontakt telefoniczny.



LITURGIA SŁOWA


  • Środa, 4 Lutego : Druga Księga Samuela 24,2.9-17.
    Rzekł król Dawid do Joaba, dowódcy wojsk, który był z nim: «Przebiegnij wszystkie pokolenia Izraela od Dan do Beer-Szeby i policzcie ludzi, abym się dowiedział, ile liczy naród». Joab przekazał królowi liczbę spisanej ludności. Izrael liczył osiemset tysięcy wojowników dobywających miecza, Juda zaś - pięćset tysięcy. Serce Dawida zadrżało, dlatego że zliczył lud. Dawid zwrócił się do Pana: «Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie». Gdy Dawid wstał nazajutrz rano, słowo Pańskie następującej treści zostało skierowane do proroka Gada, „Widzącego” Dawidowego: «Idź i oświadcz Dawidowi: Tak mówi Pan: Przedstawiam ci trzy możliwości. Wybierz sobie jedną z nich, a Ja ci to uczynię». Gad udał się do Dawida i przekazał mu następujące oświadczenie: «Czy chcesz, by w tej ziemi nastało siedem lat głodu, czy wolisz przez trzy miesiące uciekać przed wrogiem, który cię będzie ścigał, czy też przyjść ma na twój kraj zaraza trwając trzy dni? Pomyśl i rozpatrz, co mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał». Dawid odpowiedział Gadowi: «Jestem w wielkiej rozterce. Wpadnijmy raczej w ręce Pana, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, ale w ręce człowieka niech nie wpadnę!» Zesłał więc Pan na Izraela zarazę od rana do ustalonego czasu. Umarło wtedy z narodu od Dan do Beer-Szeby siedemdziesiąt tysięcy ludzi. Anioł wyciągnął już rękę nad Jerozolimą, by ją wyniszczyć, wtedy Pan ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do Anioła, niszczyciela ludności: «Wystarczy! Cofnij rękę!» Anioł Pański znajdował się obok klepiska Arauny Jebusyty. Dawid widząc, że Anioł zabija lud, wołał do Pana: «To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Niech Twoja ręka obróci się raczej na mnie i na dom mego ojca!»
  • Środa, 4 Lutego : Księga Psalmów 32(31),1-2.5.6.7.
    Szczęśliwy człowiek, któremu nieprawość została odpuszczona, a jego grzech zapomniany. Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy, a w jego duszy nie kryje się podstęp. Grzech wyznałem Tobie i nie skryłem mej winy. Rzekłem: «Wyznaję mą nieprawość Panu», a Ty darowałeś niegodziwość mego grzechu. Do Ciebie więc modlić się będzie każdy wierny, gdy znajdzie się w potrzebie. Choćby nawet wezbrały wody, fale go nie dosięgną. Ty jesteś moją ucieczką,  wyrwiesz mnie z ucisku, i dasz mi radość mego ocalenia.
  • Środa, 4 Lutego : Ewangelia wg św. Marka 6,1-6.
    Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim. A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony». I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.
  • Środa, 4 Lutego : Św. Atanazy Wielki
    Słowo odwieczne Boga „przygarnęło potomstwo Abrahamowe. Dlatego musiało się upodobnić pod każdym względem do braci” (Hbr 2,16-17) i przyjąć ciało podobne do naszego. Dlatego też potrzebna jest Maryja, aby Chrystus mógł z Niej wziąć ciało i ofiarować je za nas jako własne. Te narodziny zwiastuje archanioł Gabriel przezornie dobranymi słowami. Nie mówi w sposób zwyczajny: „Dziecię, które się pocznie w Tobie”, ale mówi: „Ten, który się narodzi z Ciebie” […] Tak się stało, aby Słowo przyjmując w pełni naszą ludzką naturę i ją składając w ofierze, dało nam udział w swej Boskiej naturze. Stwierdza tę prawdę Apostoł, gdy mówi: „Trzeba, aby to, co zniszczalne, przyodziało się w to, co niezniszczalne; a to, co śmiertelne, aby się odziało w nieśmiertelność” (1 Kor 15,53). To wszystko nie jest zmyślone, jak to sądzili niektórzy heretycy. Żadną miarą! Zbawiciel istotnie stał się człowiekiem i stąd też płynie zbawienie całego człowieka. Nasze zbawienie nie jest pozorne ani też nie ogranicza się ono tylko do samego ciała, lecz jest naprawdę zbawieniem całego człowieka z ciałem i duszą i owo zbawienie przyszło od samego Słowa. To, co się narodziło z Maryi, jak świadczy Pismo święte, z natury było prawdziwym człowiekiem, prawdziwe również było ciało Jezusa: tak, ponieważ było takie samo, jak nasze. Maryja bowiem jest naszą siostrą, gdyż wszyscy jesteśmy potomstwem Adama.