Witaj na stronie internetowej
Parafii Rzymskokatolickiej pw. Świętego Ducha w Łowiczu

Mojżesz powiedział do ludu: «Dziś Pan, Bóg twój, rozkazuje ci wykonać te prawa i nakazy. Przestrzegaj ich, wypełniaj z całego swego serca i z całej duszy. Dziś uzyskałeś od Pana oświadczenie, iż będzie dla ciebie Bogiem, o ile ty będziesz chodził Jego drogami, przestrzegał Jego praw, poleceń i nakazów oraz słuchał Jego głosu. A Pan uzyskał to, że ty będziesz, jak ci zapowiedział, ludem stanowiącym szczególną Jego własność, i będziesz przestrzegał Jego wszystkich poleceń. On cię wtedy wywyższy we czci, sławie i wspaniałości ponad wszystkie narody, które uczynił, abyś był ludem świętym dla Pana, Boga twego, jak powiedział».

Błogosławieni, których droga nieskalana, którzy postępują zgodnie z Prawem Pańskim. Błogosławieni, którzy zachowują Jego upomnienia i szukają Go całym sercem. Ty po to dałeś swoje przykazania, aby przestrzegano ich pilnie. Oby niezawodnie zmierzały me drogi ku przestrzeganiu Twych ustaw. Będę Cię wysławiał prawym sercem gdy nauczę się Twych sprawiedliwych wyroków. Przestrzegać będę Twoich ustaw, abyś mnie nigdy nie opuścił.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego”, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski».

Wiecie, bracia, czym jest doskonałość miłości. Sam Pan objawia nam w Ewangelii jej najwyższy stopień i sposób: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15,13). W swoim liście św. Jan zachęca nas do osiągnięcia tej doskonałości. Ale zadajecie sobie pytanie: kiedy będziemy mogli osiągnąć taką miłość? Nie traćcie zbyt szybko nadziei: miłość być może już jest w was, choć jeszcze niedoskonała; pielęgnujmy ją, aby nie została stłumiona. Ale skąd mam to wiedzieć, zapytacie? Święty Jan mówi nam: „Jeśliby ktoś posiadał majętność tego świata, a widząc brata w potrzebie i widział, że brat jego cierpi niedostatek, a zamknął przed nim swe serce, jak może trwać w nim miłość Boga?” (1 J 3,17). Oto gdzie zaczyna się miłość. Jeśli nie jesteś jeszcze zdolny umrzeć za swojego brata, bądź przynajmniej zdolny dać mu swoje dobra. Niech miłość porusza twoje serce, abyś działał nie z ostentacji, ale z nadmiaru miłosierdzia płynącego z głębi twojej duszy; niech sprawia, że będziesz wrażliwy na nędzę swojego brata! Jeśli nie możesz dać bratu ze swojej obfitości, jak możesz oddać za niego swoje życie? […] A jeśli miłość Ojca nie trwa w tobie, nie jesteś z Boga. Jak więc możesz się chwalić, że jesteś chrześcijaninem? Masz tylko imię, ale nie masz uczynków. Jeśli jednak twoje uczynki są zgodne z twoim imieniem, to nawet jeśli będą cię nazywać poganinem, swoimi czynami pokażesz, że jesteś chrześcijaninem. Jeśli natomiast nie okazujesz się chrześcijaninem poprzez swoje czyny, to nawet jeśli wszyscy nazywają cię chrześcijaninem, to po co ci ta nazwa, skoro nie ma ona pokrycia w rzeczywistości? „Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą!” (1 J 3,18)